Radioamator - spis treści

Radioamator 1950/10


Radioamator, październik 1950r., rok I, numer 10

Schematy odbiorników typów: Nora W.16 Tosca i Nora GW. 16 Tosca (2 strona okładki)

Na zamieszczonych schematach przedstawione są połączenia w odbiornikach produkcji 'Nora" typów "Tosca" "W16" i "GW16". Oba odbiorniki są dwulampowe z trzecią prostowniczą, dwuzakresowe (fale średnie i długie) oraz należą do kategorii aparatów prostych. Obwody strojone i układ częstotliwości odbiorczej posiadają one identyczny, różnią się natomiast w sposobie zasilania prądem elektrycznym oraz typami lamp. Odbiornik "Tosca" "W16" zasilany jest prądem zmiennym z sieci oświetleniowej i posiada pierwszą lampę typu AF7, która spełnia rolę detektora. Druga - jest głośnikową typu AL4. Lampa prostownicza typu AZ1 pracuje w zasilaczu anodowym.

Odbiornik "Tosca" "GW16" może być zasilany prądem zmiennym lub stałym z sieci oświetleniowej. Posiada on lampy odbiorcze, które odpowiadają typom lamp w pierwszym aparacie, a więc: detektorowa - CF7 i głośnikowa - CL4. W zasilaczu pracuje lampa prostownicza typu CY1 oraz regulator prądu "Urdox" U920.

Oba aparaty posiadają regulację siły głosu i jednocześnie selektywności, którą uzyskuje się za pomocą zmiany pojemności kondensatora różnicowego znajdującego się w obwodzie antenowym. Posiadają one również wbudowane eliminatory, które pozwalają na uzyskanie czystego odbioru obcych stacji niezakłóconego audycją radiostacji lokalnej. Barwa dźwięku regulowana jest za pomocą włączania i wyłączania odpowiedniego kondensatora stałego znajdującego się w obwodzie anodowym lampy głośnikowej. Tak jeden jak i drugi aparat posiadają identyczne skrzynki.

Radziecka telewizja (1)

W roku 1922, kiedy radiowa stacja nadawcza w Nowym Yorku miała moc poniżej 1,5 kW, w Związku Radzieckim zbudowano i uruchomiono nadajnik o mocy 12 kW. W tym samym roku 1922 Związek Radziecki wysunął się na pierwsze miejsce w świecie pod względem mocy stacji nadawczych, wyprzedzając radiotechnikę innych krajów, która często korzystała z doświadczeń radzieckich inżynierów. Tak na przykład, według słów samych Amerykanów, radziecki system budowy super potężnych nadajników wykorzystano przy konstrukcji 500 kW stacji w pobliżu Cincinati. W nadajniku telewizyjnym w Nowym Yorku zastosowano również system modulacji opracowany w ZSRR.
Doskonałe wyniki osiągnięto w Związku Radzieckim i w dziedzinie telewizji.
Podstawy teoretyczne telewizji przygotował jeszcze w 1888 - 1890 roku wieli rosyjski uczony, fizyk A.G. Stoletow, który zbadał wpływ światła na przewodność elektryczną gazów i skonstruował pierwszy na świecie fotoelement.
...
Wzrost techniczno-ekonomicznej potęgi Związku Radzieckiego, osiągnięcia nauki radzieckiej stworzyły warunki dla skoku w rozwoju radzieckiej telewizji od standardu 343 linii do 625 linii, co stanowiło wyprzedzenie Europy (405) i Ameryki (525 linii). 
Przejście moskiewskiej stacji telewizyjnej na nowy standard połączone było nie tylko z powiększeniem wyrazistości obrazu, lecz także z rozbudową i zwiększeniem mocy urządzeń.
Zadanie znacznego zwiększenia techniczno-eksploatacyjnych możliwości telewizji zostało wykonane z pełnym sukcesem.
Radzieccy czytelnicy zdziwili się przeczytawszy niedawno w czasopiśmie angielskiej placówki informacyjnej w ZSRR, że w Anglii stosuje się wciąż jeszcze w telewizji przedwojenny standard i że uważa się go za "całkowicie zadowalający".
...
Równocześnie z doskonaleniem nadawczej aparatury telewizyjnej specjaliści radzieccy opracowywali nowe odbiorniki. Na naszych zdjęciach widzimy widzimy najbardziej rozpowszechnione radzieckie telewizory. Obecnie inżynierowie radzieccy pracują nad stworzeniem nowych aparatów ze znacznie powiększonymi ekranami. Prócz tego udoskonala się soczewki dla powiększania obrazów. Dzięki swej niskiej cenie i wysokiej jakości zdobyły one w krótkim czasie uznanie najszerszej publiczności.
Najbliższym zadaniem, które stawiają przed sobą radzieckie instytuty naukowo - badawcze, jest telewizja kolorowa.

Uczmy się radiotechniki - Katoda (3)

Katoda lampy, aby mogła normalnie pracować, to znaczy emitować swobodne elektrony na zewnątrz, musi być podgrzewana do pewnej ściśle określonej temperatury. Katody lamp podgrzewa się prądem elektrycznym, stałym lub zmiennym, przy czym lampy o "żarzeniu bezpośrednim" przeznaczone są raczej do pracy na prądzie stałym, natomiast lampy o "żarzeniu pośrednim" mogą być żarzone dowolnie, prądem stałym lub zmiennym. Moc elektryczną prądu żarzenia traconą na ciepło w katodzie obliczamy mnożąc napięcie żarzenia w woltach przez prąd żarzenia w amperach. Np. jeżeli mamy lampę 4-woltową, której prąd żarzenia wynosi 1 Amper, wówczas moc żarzenia wynosi: 4 x 1 = 4 waty. Moz żarzenia jest potrzebna po to, aby utrzymać temperaturę katody na stałym poziomie. Ponieważ gorąca katoda promieniuje ciepło na zewnątrz, wskutek czego się oziębia, trzeba wciąż uzupełniać te braki, doprowadzając energię elektryczną ze źródła żarzenia.
Moc potrzebna do grzania katody w lampie zależy od powierzchni tej katody i od temperatury w jakiej ona pracuje. Najmniej mocy żarzenia wymagają lampy z katodą tlenkową, ponieważ, jak wiemy, temperatura pracy katod tlenkowych nie jest wysoka. Powierzchnia katody decyduje o wielkości emisji elektronowej. Lampy o dużej emisji wymagają katod o dużej powierzchni, co pociąga za sobą dużą moc żarzenia. Lampy o słabej emisji posiadają małą powierzchnię wskutek czego i potrzebna moc żarzenia jest mała. Znając moc żarzenia lampy katodowej możemy w przybliżeniu określić jej maksymalną emisję. Na jeden wat mocy traconej w katodzie, jak wiemy, w przypadku katody tlenkowej, możemy liczyć około 100 mA emisji, a więc w przypadku lampy o mocy żarzenia 4 W, maksymalny prąd emisyjny będzie rzędu 400 mA.
Ponieważ o temperaturze żarzenia katody decyduje ilość watów żarzenia a więc iloczyn napięcia przez prąd żarzenia, można przeto budować lampy o tej samej emisji, na różne napięcia względnie różna prądy żarzenia. Z biegiem wielu lat rozwoju techniki lampowej, ustaliły się pewne normy napięć żarzenia lamp katodowych, w zależności od rodzaju źródła zasilającego. Jako źródła zasilania spotykamy w praktyce najczęściej: ogniwa elektryczne, akumulatory i sieć elektryczną prądu stałego i zmiennego. Do tych więc źródeł wytwórnie lamp dopasowują żarzenie katod lampowych. Standardowe napięcia żarzenia lamp obecnie produkowanych podane są w poniższej tabeli.

Lampy o jednakowym napięciu żarzenia łączy się równolegle do źródła zasilającego, podobnie jak np. żarówki elektryczne do sieci oświetleniowej. Pobór prądu przez różne lampy może być różny, zależnie od ich mocy żarzenia. Lampy głośnikowe pobierają na ogół większy prąd żarzenia niż lampy przeznaczone do wzmacniania napięcia. Całkowity prąd czerpany ze źródła prądu jest równy sumie prądów płynących przez poszczególne lampy. Oczywiście, że źródło prądu musi wydołać temu prądowi wypadkowemu, przy utrzymaniu nominalnego napięcia na zaciskach wszystkich lamp.
Równoległe łączenie lamp stosuje się w aparatach bateryjnych i sieciowych na prąd zmienny - w ogóle przy niskowoltowych lampach.

Natomiast w aparatach na prąd stały względnie aparatach uniwersalnych, to znaczy na prąd stały i zmienny, łączy się wszystkie włókna żarzenia szeregowo. Ponieważ w tym przypadku przez wszystkie lampy płynie ten sam prąd, wobec tego wszystkie lampy zastosowane w takim układzie muszą być budowane na jeden i ten sam prąd żarzenia
...

Można jednak w poszczególnych przypadkach zamiast np. jednej lampy o prądzie żarzenia 100 mA włączyć w obwód zasilania dwie równolegle połączone lampy 50 miliamperowe. Zasilanie szeregowo ze sobą połączonych lamp musi się odbywać przy nominalnym prądzie. Jeżeli suma napięć wszystkich szeregowo połączonych lamp jest mniejsza od napięcia źródła zasilającego, wówczas musimy szeregowo z lampami załączyć opór którym wyregulujemy prąd do nominalnej wartości. Zamiast oporu stałego odpowiedniej wartości stosuje się przeważnie opór żelazo-wodorowy zwany "Urdoxem" działający automatycznie to znaczy nastawiający niezależnie od wielkości napięcia zasilającego prąd żarzenia na odpowiednią wartość nominalną.

...
Skoro poznaliśmy już właściwości katod, zapoznajmy się z cokołem lamp i zobaczmy do jakich zacisków cokołu dołączone są końcówki włókna żarzenia.

Czytaj więcej: Radioamator 1950/10

Radioamator 1954/05


Radioamator, Rok IV, maj 1954, nr 5

TREŚĆ NUMERU (2 strona okładki)

KONKURS (2 strona okładki)

Zgodnie z komunikatem zamieszczonym w poprzednim numerze RADIOAMATORA podajemy do wiadomości zainteresowanych Czytelników szczegóły dotyczące zakończenia naszego konkursu. I tak:

  • Uczestnicy konkursu powinni stawić się z opracowanymi przez siebie modelami odbiorników w LOKALU CENTRALNEGO KLUBU LPŻ w WARSZAWIE, ul. MOKOTOWSKA 17, w DNIU 13 CZERWCA br. (to jest w niedzielę) o godz. 10 rano.
  • Pożądane jest, aby przedstawione do oceny modele były wyposażone we własne źródła zasilania. Do każdego modelu należy dołączyć jego schemat ideowy oraz spis części składowych (typy lamp, ilość i wartości kondensatorów, oporów itp.).
  • ...
  • Opis nagrodzonych prac będzie zamieszczony na łamach RADIOAMATORA.

Święto Pracy (1)

1 maja 1890 roku. Pierwsze Święto międzynarodowej solidarności mas pracujących, obchodzone przez polski proletariat w ponurych latach niewoli i wyzysku. Pierwsze Święto, a zarazem symbol nieustępliwej walki klasy robotniczej o narodowe i społeczne wyzwolenie. Czerwień sztandarów, nahajki i bagnety carskich kordonów, potem pałki i kule pachołków sanacji, czerwień krwi przelewanej w pochodach pierwszomajowych. Bohaterska, niezłomna postawa tych, którzy jako awangarda przyszłych ruchów rewolucyjnych ofiarną podjęli walkę z niewolą i wyzyskiem, o prawo do pracy i innego życia, o sprawiedliwość społeczną.
1 maja 1954 roku. Sześćdziesiąte piąte z kolei pierwszomajowe Święto Pracy o zasięgu światowym, po raz już dziesiąty godnie obchodzone w Polsce Ludowej przez cały naród, któremu przewodzi bohaterska klasa robotnicza.

Dzień Radia (2)

Dzień 7 maja zapisał się w historii techniki jako pamiętna data narodzin radia. Kolebką tego epokowego wynalazku stała się Ojczyzna Wielkiej Rewolucji Październikowej, gdzie też data 7 maja została ogłoszona jako "Dzień Radia".
W bieżącym roku przypadła właśnie pięćdziesiąta dziewiąta z kolei rocznica praktycznej realizacji radia, wydarzenia, jakie dokonało niemałej rewolucji w technice i postępie.
Corocznie w dniu 7 maja cała ogromna już dziś rodzina radiowa Związku Radzieckiego i krajów demokracji ludowej powraca myślą do skromnej sylwetki wielkiego uczonego rosyjskiego, twórcy pierwszego w świecie odbiornika radiowego i pioniera radiotechniki, A. S. Popowa.

Rząd Ludowy zapewnia rozwój fachowych bibliotek zakładowych (3)

Zwracamy uwagę na doniosłą Uchwałę Rządu dotyczącą zakładowych bibliotek fachowych. W Monitorze Polskim nr A-94 z dnia 16 października 1953 r. ogłoszona została pod poz. 1306 Uchwała Prezydium Rządu nr 897 z dnia 24 września 1953 r. w sprawie rozwoju sieci fachowych bibliotek zakładowych...

Zawodowe szkolnictwo radiotechniczne (4)

  • Informacje ogólne.
    W listach kierowanych do RADIOAMATORA wielu Czytelników naszego miesięcznika zapytuje, jakie są możliwości szkolenia się w zakresie radiotechniki, jakie szkoły sposobią młodzież do zawodu technika radiowego, czy istnieją jakieś kursy radiotechniczne dla początkujących - choćby korespondencyjne...


Fragment z ćwiczeń w pracowni radiotechnicznej warszawskiego Technikum Radiokomunikacyjnego.

  • Z wizytą w Technikum Radiokomunikacyjnym.
    W gmachu Poczty Głównej w Warszawie mieści się Technikum Radiokomunikacyjne, w którym szkolą się przyszłe kadry techników radiowych. Ponieważ szkoła ta interesuje naszych młodych czytelników, wybraliśmy się do niej z wizytą.
    Rozpoczynają się zajęcia. Przy jednym stole dokonywany jest właśnie pomiar częstotliwości metodą dudnień przy użyciu dwóch generatorów. Na innym stole  ustawiony został układ superheterodynowy. Uczniowie oglądają na oscyloskopie wykres krzywych rezonansowych.
    Obok badane są charakterystyki lamp elektronowych.
    W ciszy i skupieniu pracują przyszli technicy radiowi. Za parę lat zajmą oni odpowiedzialne stanowiska w radiowęzłach, w radiostacjach, w fabrykach sprzętu radiotechnicznego.
    Otwarta jest też przed nimi droga na Politechnikę, gdzie na wydziale łączności mogą pogłębić i rozszerzyć swoje wiadomości. Nasza młodzież w Polsce Ludowej ma bowiem tak szerokie perspektywy nauki i pracy zawodowej jak nigdy przedtem.


Zdawałoby się, że zdejmowanie charakterystyk lamp jest bardzo skomplikowane. Jak widać jednak, dziewczęta potrafią to robić doskonale.

Radiowęzły wojskowe pomocą w szkoleniu żołnierzy (6)

Dzięki troskliwej opiece Partii, Rządu i Dowództwa oraz dbałości o wszechstronny rozwój żołnierzy, oddziały wojskowe zostały wyposażone we własne urządzenia radiowęzłowe.
Audycje radiowe zajmują dziś poważne miejsce w życiu wojska, w całym systemie politycznego, wojskowego i kulturalnego wychowania żołnierzy. Radiowęzły wojskowe odgrywają wielką rolę w pracy propagandowo - agitacyjnej, w podnoszeniu poziomu świadomości żołnierzy i w mobilizowaniu ich do nowych osiągnięć w zakresie wyszkolenia bojowego i politycznego.

Nasi czytelnicy piszą (7)

Z ŻYCIA KRÓTKOFALOWCA - Wzmacniacz małej częstotliwości w odbiorniku krótkofalowca (8)

Każdy radioamator - nadawca dąży do posiadania jak najbardziej selektywnego odbiornika. Przemawia za tym wiele powodów. Ilość stacji amatorskich na świecie wynosi obecnie ponad sto tysięcy, tak że często pracuje równocześnie kilkaset stacji w paśmie szerokości 100 kc/s. "Tłok" jest więc nieopisany, a powiększa go jeszcze obecność w pasmach amatorskich niepożądanych sygnałów. Przy tym w obecnym okresie minimum plam słonecznych, sygnały dalekich stacji są zazwyczaj bardzo słabe i zagłuszane przez dużą ilość stacji europejskich. Jeśli więc chcemy uzyskać dobre wyniki, musimy mieć niezwykle selektywny odbiornik tym bardziej, że ze zwiększeniem selektywności obniża się poziom szumów i trzasków. Odbiorniki fabryczne najwyższej klasy najczęściej muszą pozostać tylko w sferze marzeń amatora, który próbuje uzyskać jak najlepszy efekt własnymi, przeważnie bardzo skromnymi środkami.

Czytaj więcej: Radioamator 1954/05

Radioamator 1955/04


Radioamator, kwiecień, 1955r., rok V, numer 4

UWAGA: więcej informacji można znaleźć pod adresem - grzegorz-makarewicz.pl

  • Realizujemy program upowszechniania radia i telewizji (1)

    ""W imponującym rejestrze osiągnięć narosłych w wyniku realizacji narodowych planów gospodarczych poczesne miejsce zajmuje nasz dotychczasowy dorobek w upowszechnianiu radia na użytek mas pracujących. Z każdym rokiem wzrasta liczba korzystających z usług radiofonii, intensywnie rozwija się sieć urządzeń retransmisyjnych w terenie, powiększa się ilość placówek serwisu radiotechnicznego, wzmaga się produkcja odbiorników i głośników, rosną kadry wyszkolonych radiowców..."

  • Super U-1 (3)

    "Wielu Czytelników pragnie znaleźć w RADIOAMATORZE opis budowy prostego odbiornika superheterodynowego. Trzeba stwierdzić od razu, że samodzielne wykonanie takiego - prawidłowo oczywiście działającego - aparatu, nie jest sprawą łatwą, szczególnie, jeśli chodzi o dokładne zestrojenie obwodów bez użycia generatora wielkiej częstotliwości. Złe zestrojone obwody obniżają czułość odbiornika i powodują osłabienie lub całkowity nawet zanik odbioru. Chcąc ułatwić zainteresowanym zmontowanie łatwej do zestrojenia sposobem amatorskim superheterodyny, pracującej na lampach dostępnych na rynku - podajemy jej schemat i opis wraz z wyszczególnieniem części składowych..."

  • Uniwersalny woltomierz lampowy (7)

    "W praktyce radioamatorskiej często zachodzi potrzeba dokonania pomiaru niektórych wielkości elektrycznych. Trudno dziś wyobrazić sobie fachowca, który by nie dysponował przyrządem mierzącym napięcia i prądy, zarówno stałe jak i zmienne. Jednakże takie podręczne przyrządy nie zawsze wystarczają do określenia napięć występujących na dużych opornościach, gdyż - po pierwsze - powodują znaczne błędy pomiaru, a po drugie - nie mogą mierzyć napięć wielkiej częstotliwości. Jednym z przyrządów, jaki umożliwia pomiar napięć stałych i szybkozmiennych w różnych obwodach jest uniwersalny woltomierz lampowy..."

  • Uczmy się radiotechniki - o antenach odbiorczych (9)

    "O antenach odbiorczych mało się na ogół pisze w czasopismach radiowych, chociaż znajomość przebiegów elektrycznych zachodzących w antenie odbiorczej, jak i zjawisk elektromagnetycznych występujących w przestrzeni otaczającej antenę, jest niemniej ważna dla radioamatora, jak znajomość układów lampowych, czy innych działów radiotechniki. Radioamatorzy przeważnie nie doceniają znaczenia anteny odbiorczej, a jej zupełnie niekiedy fałszywe pojęcie mają o niej radiosłuchacze. Dlatego też warto o antenie odbiorczej pomówić nieco szczegółowiej i poświęcić temu zagadnieniu więcej uwagi..."

  • Na pasmach amatorskich 13)
  • Amatorski nadajnik krótkofalowy średniej mocy (14)

    "Opisany w niniejszym artykule nadajnik został skonstruowany dla radiostacji SP5KAB i przeznaczony głównie do szkolenia oraz doskonalenia operatorów. Jest to więc w zasadzie nadajnik telegraficzny (do sporadycznej pracy fonią wbudowano modulator siatkowy), sterowany oscylatorem przestrajanym (VFO). Ze względu na przeznaczenie - przy projektowaniu i konstruowaniu nadajnika położono nacisk na prostotę układu, łatwość strojenia i odporność na chwilowe przeciążenia..."

  • Nasi korespondenci piszą (19)
  • O antenach UKF z reflektorem kątowym i "Yagi" (20)

    "W związku z całkowitym brakiem literatury na temat projektowania i konstrukcji amatorskich anten kierunkowych UKF oraz zbliżającym się "Dniem Rekordu UKF" i zawodami "Polni Den" - publikujemy poniższy artykuł omawiający najbardziej popularne typy anten UKF (poza opisaną już "ścianą synfazową"), aby w ten sposób przyjść z pomocą kolektywom klubowym, nadawcom i nasłuchowcom, przygotowującym się do udziału w tych imprezach..."

  • Tranzystory (22)
  • Charakterystyki lamp (28)

    Czytaj więcej: Radioamator 1955/04

Radioamator 1955/03


ROK V, MARZEC 1955, Nr 3

UWAGA: więcej informacji można znaleźć pod adresem - grzegorz-makarewicz.pl

  • MŁODZIEŻ ZARZEWIEM RUCHU RADIOAMATORSKIEGO (1)

    "Z dużym zainteresowaniem śledziło całe nasze społeczeństwo przebieg kilkudniowych obrad na zwołanym niedawno II Zjeździe Związku Młodzieży Polskiej, jaki zgromadził w Warszawie setki delegatów z całego kraju, wyróżniających się aktywistów młodego pokolenia Polski Ludowej. Radio i prasa poświęciły temu tak bardzo bliskiemu nam wydarzeniu wiele uwagi i dostatecznie szeroko je spopularyzowały. W skupieniu wsłuchiwaliśmy się w wygłaszane na obradach przemówienia i wypowiedzi, słowa krytyki i słowa uznania dla naszej ofiarnej i ideowo zwartej młodzieży zetempowskiej..."

  • TRÓJKA BATERYJNA 3R10 (2)

    "Podajemy opis 3-lampowego odbiornika bateryjnego dostosowanego do pracy na zakresie średniofalowym (200 ÷ 570 m) i długofalowym (730 ÷ 2000 m), odznaczającego się dużą ekonomią w zużyciu prądu. Po wyłączeniu lampy głośnikowej aparat umożliwia odbiór na słuchawki, a po zupełnym wyłączeniu baterii i wstawienia kryształka może być użyty jako odbiornik detektorowy..."


Schemat ideowy trójki bateryjnej

  • ISTOTA FAL ELEKTROMAGNETYCZNYCH (6)

    "Przestrzeń, jedna z form materialnego świata, ma dziwną właściwość. Mianowicie na ciało umieszczone w przestrzeni może działać określona siła mechaniczna, chociaż w bezpośrednim jego sąsiedztwie nie znajduje się żadne inne ciało..."

  • JAK ZOSTAŁEM REPREZENTANTEM POLSKI? (9)

    "A. SUCHETA SP9-107. Z telegrafią zetknąłem się po raz pierwszy w Wojewódzkim Klubie Łączności Ligi Przyjaciół Żołnierzy w Krakowie w lutym 1953 r. Zauważyłem, że nauka znaków Morsego szła mi bardzo dobrze i szybko, co zachęciło mnie do pracy nad zwiększeniem tempa odbioru. Zbiegło się to z pierwszymi nasłuchami, jakie zacząłem przeprowadzać od chwili, gdy już jako tako potrafiłem rozróżniać poszczególne litery i cyfry nadawane przez stacje amatorskie, oczywiście te najwolniej pracujące. W krótkim czasie przeprowadziłem wiele nasłuchów i one głównie przyczyniły się do mych dalszych sukcesów, to jest do odbioru stacji nadających z szybkością do 100 znaków na minutę...
    "
  • PROJEKTOWANIE KIERUNKOWEJ ANTENY UKF - dokończenie (10)

    "Ostatni etap projektowania anteny obejmuje linię zasilającą antenę, tzw. "feeder". Dla prawidłowego zaprojektowania tej linii trzeba znać oporność promieniowania anteny. W przypadku pojedynczego dipola, czyli elementu półfalowego, umieszczonego w wolnej przestrzeni, oporność promieniowania odniesiona do środka anteny, a więc brzuśca prądu wynosi 73,2 Ω..."

  • NADAJNIK UKF 420 ÷ 460 MHz (13)

    "We wrześniu 1954 roku odbyły się próby amatorskiej komunikacji krótkofalowej, w których wzięła udział stacja SP5KAB ustawiona na Śnieżniku w Górach Kłodzkich. Próby te, zorganizowane przez czechosłowacki SVAZARM przeprowadzono na pasmach 420 i 1215 MHz. Jeden z pracujących tam nadajników - z uwagi na swą prostotę i osiągnięte wyniki - zasługuje na szczególną uwagę. Oto jego opis..."

  • NA PASMACH AMATORSKICH (15)

    "W okresie od połowy stycznia do połowy lutego zaznaczył się pewien dalszy wzrost aktywności stacji polskich w eterze..."

  • ODBIORNIK TELEWIZYJNY "REMBRANDT" TYP FE 852 B (15)

    "Odbiornik telewizyjny typu "Rembrandt", produkowany przez zakłady Sachsenwerk w NRD, stanowi jedno z ostatnich osiągnięć techniki telewizyjnej NRD i dzięki stosunkowo niskiej cenie umożliwia popularyzację telewizji wśród szerokich rzesz społeczeństwa. Telewizor ten z ekranem o wymiarach 180 x 240 mm na lampie obrazowej typu HF2963 jest przeznaczony do odbioru berlińskiej i lipskiej stacji nadawczej, ponadto zapewnia odbiór stacji ultrakrótkich w paśmie UKF z modulacją częstotliwości..."

  • PRZED ZAWODAMI "POLNI DEN" - SP5FM (19)

    "W styczniowym numerze AMATERSKE RADIO ogłoszono wyniki zawodów ultrakrótkofalowych "Polni Den 1954". Wzięły w nich udział 124 ekipy radiowe, na 137 zgłoszonych. Ogółem uczestniczyło w zawodach 1189 operatorów, w tym 87 kobiet..."

  • ODBIORNIK "STERN" 7E86A (20)

    "Spośród nowych aparatów odbiorczych, pochodzących z dostaw w ramach importu i rozprowadzanych ostatnio na rynku, zasługuje na uwagę odbiornik produkcji NRD Stern 7E86A. Odznacza się on nowoczesną konstrukcją, dobrą akustyką i efektownym wykonaniem. Zbudowany w układzie 7-lampowej superheterodyny umożliwia odbiór fal z modulację amplitudy (AM) i z modulacją częstotliwości (system FM)..."

  • ZASADA DZIAŁANIE URZĄDZEŃ RADIOLOKACYJNYCH (RADAR) (22)

    "Opisane tu urządzenia radiolokacyjne niewiele mają wspólnego z telewizją, chociaż pewna analogia istnieje między nimi.

    Czytaj więcej: Radioamator 1955/03

Radioamator 1955/11

Radioamator, listopad 1955r., rok V, Nr 11
Na okładce: Strojenie nadajnika radiostacji SP7KAL w Łodzi.

UWAGA: więcej informacji można znaleźć pod adresem - grzegorz-makarewicz.pl

    • U mety planu sześcioletniego (1)

      "Miesiąc zaledwie nas dzieli od ostatecznego zakończenia wielkiego i chlubnego dzieła - Planu 6-letniego. To tak, jak gdyby kilka jeszcze kroków do mety ofiarnego wyścigu pracy całego narodu. Za kilka tygodni pozostanie już za nami niemały odcinek przebytej drogi, na której trzeba było pokonywać jakże liczne nieraz trudności. Zbliżając się do mety, a potem patrząc wstecz na odmierzony czasem i znojnym trudem etap naszego budownictwa pokojowego - uczynimy niewątpliwie to, czego zwyczaj nie potrzeba przypominać dobremu gospodarzowi:... "

    • Uczmy się radiotechniki: Sposoby zabezpieczenia urządzeń elektroenergetycznych przed wysłaniem szkodliwych zakłóceń radiowych (2)

      "W niniejszym artykule omówimy środki techniczne, za pomocą których zwalcza się zakłócenia radiowe u samego źródła ich powstawania, to jest przy wszelkiego rodzaju urządzeniach elektroenergetycznych, powodujących bądź okresowe lub nieokresowe przerywaniu prądu, bądź skokowe zmiany prądu w przewodach sieci elektrycznej (w poprzednim artykule wyjaśniono już dlaczego tego rodzaju skoki prądowe są źródłem zakłóceń radiowych)..."

    • Praktyczne problemy radiotelefonii amatorskiej, cz. III (4)

      "Modulacja siatkowa z regulację fali nośnej
      Jak już wspomniano - niską średnią sprawność energetyczną wzmacniacza modulowanego w siatce można zwiększyć, stosując tzw. regulację (sterowanie) poziomu fali nośnej (carrier control). W konwencjonalnych systemach modulacji - moc samej fali nośnej jest stała i nie zależy od obecności napięcia modulującego. Średnia głębokość modulacji jest mała, nadajnik wymodulowany w pełni tylko chwilami, a już w przerwach między słowami czy sylabami fala nośna jest wysyłana w "eter" zupełnie bezużytecznie..."

    • Radzieckie odpowiedniki lamp R (6)

      "RGN564 ÷ BO!, RGN2004 ÷ BO116/BO188, RGN1064 ÷ BO125/BO197/BO202..."

    • Zespół sterujący ZSW-2 (8)

      "Z wolna - lecz stale - rozszerza się asortyment sprzętu produkowanego przez nasz przemysł dla potrzeb radiofonii przewodowej. Między innymi znalazł się już w użytkowaniu zespół sterujący wzmacniacze mocy, typu ZSW-2, którego schemat ideowy jest przedstawiony na rysunku. Zestaw ten zawiera: odbiornik, wzmacniacz mikrofonowy, zasilacz i głośnik kontrolny.
      Za pomocą zespołu sterującego może być transmitowany program radiowy lub nadawana audycja miejscowa (mikrofon, adapter). Głośnik kontrolny umożliwia nastrojenie odbiornika i kontrolę audycji w czasie pracy radiowęzła..."

    • Z zawodów "Polni Den" 1955 - SP9KAG na Wielkiej Raczy (10)

      "Gliwicki Klub Łączności przygotował na "Polni Den" trzy ekipy, które po raz pierwszy miały wziąć udział w zawodach pod znakami SP9KAG, 9UAO, 9OAR. Ponieważ sekcja UKF naszego klubu powstała zaledwie przed kilku miesiącami i nie mieliśmy żadnych doświadczeń w pracy na tym zakresie, postanowiono pracować w czasie zawodów wyłącznie w paśmie 144 MHz jako najłatwiejszym do opanowania..."

      Czytaj więcej: Radioamator 1955/11

Radioamator 1961/02

Radioamator, luty 1961r., rok XI, Nr 2

  • Z kraju i zagranicy (33)
  • Urządzenia iluminofoniczne (35)
  • Przetwornica tranzystorowa (39)
  • Autotransformator w amatorskim wykonaniu (41)
  • Tranzystorowy odbiornik samochodowy (44)
  • Kilka uwag o wykonaniu odbiornika telewizyjnego z kineskopem 21'' (48)
  • Porady (50)
  • Przegląd asortymentu wyrobów radiotechnicznych rozprowadzanych w naszym kraju (51)
  • Odbiór detektorowy na głośnik (54)
  • Lampowe wzmacniacze akustyczne (57)
  • Elektronowa niańka (61)
  • Dwukanałowy wzmacniacz gramofonowy (62)
  • Z reporterskim notatnikiem w białostockim radioklubie LPŻ (63)
  • Plan imprez sportowych pionu łączności LPŻ na r. 1961 (64)
  • Przegląd wydawnictw (okł. str. III)
  • Plan wydawniczy redakcji książek łączności WKŁ na rok 1961 (okł. str. IV)

Radioamator 1961/01

Radioamator, styczeń 1961r., rok 11, Nr 1

  • Z kraju i zagranicy (1)
  • Tranzystory TG5 i TG6 (3)
  • Uniwersalny miernik pomiaru oporności, napięcia i prądu (6)
  • Urządzenia induktofoniczne (8)
  • Porady (10)
  • Kącik filatelistyczny (10)
  • Tanie stabilizatory napięcia sieci (11)
  • Odbiornik detektorowy (14)
  • Magnetofon walizkowy (17)
  • Przegląd schematów:
    • Radioodbiornik FIGARO (21)
  • Z praktyki radioamatorskiej:
    - Odbiornik reakcyjny z ARW (22)
    - Amatorski dwustatorowy kondensator zmienny o małej pojemności (23)
    - Zastosowanie oszczędnościowego układu w odbiornikach PIONIER i JUHAS (24)
    - Ulepszenia w odbiorniku SONATINA (25)
    - Odbiorcza antena telewizyjna na 12 kanałów (25)
  • Z prasy zagranicznej: Nowe elementy półprzewodnikowe (26)
  • Odbiornik UKF do "Łowów na lisa" (27)
  • Z działalności LPŻ (29)
  • W wytwórni ferrytów (31)
  • Nasi Czytelnicy piszą (32)
  • Przegląd wydawnictw (okł. str. III)
  • Czy wiecie, że... (okł. str. IV)
  • Odpowiedzi redakcji (okł. str. IV)

Radioamator 1960/12

Radioamator, grudzień 1960r., rok X, Nr 12

  • Z kraju i zagranicy (353)
  • Oporniki fotoelektryczne (355)
  • Amatorskie wykonanie obwodów drukowanych (358)
  • Nowa największa z europejskich rozgłośnia w Paryżu (360)
  • Obudowa głośnika niskotonowego (363)
  • Odbiorniki ORION węgierskiej produkcji (367)
  • Przegląd schematów:
    • radioodbiornik KONCERT (368)
    • radioodbiornik KOS (369)
  • Prosty odbiornik tranzystorowy (370)
  • Montujemy najprostszy odbiornik detektorowy (372)
  • I Wystawa Dorobku Modelarskiego LPŻ (376)
  • Głowice UKF odbiorników AM-FM (377)
  • Odpowiedzi redakcji (381)
  • Z prasy zagranicznej:
    - Aperiodyczny demodulator FM (382)
  • Spis artykułów zamieszczonych w mies. Radioamator w 1960 r. (okł. str. III)

Radioamator 1960/11

Radioamator, listopad 1960r., rok X, Nr 11

  • Z kraju i zagranicy (321)
  • Lenin a radio (323)
  • Niezawodność (324)
  • Dioda tunelowa (325)
  • Kącik filatelistyczny (326)
  • Tranzystorowy wzmacniacz akustyczny (326)
  • Miniaturowe nadajniki tranzystorowe (328)
  • Tranzystorowe wzmacniacze klasy B (330)
  • Beztransformatorowy wzmacniacz akustyczny (332)
  • Wzmacnia się przyjaźń radzieckich i polskich radioamatorów (334)
  • Porady (336)
  • Z praktyki radioamatorskiej:
    - Montaż diod i tranzystorów (337)
  • Odpowiedzi redakcji (337)
  • Transformatory głośnikowe - dokończenie (338)
  • Urządzenia audiofoniczne (243)
  • Rozchodzenie się fal metrowych (UKF) cz. III (345)
  • Kącik dla początkujących radioamatorów - pogadanka 6 (347)
  • O pracy i osiągnięciach Radioklubu w Biłgoraju (349)
  • O zaopatrzeniu optymistycznie (351)
  • Czy wiecie, że... (352)
  • Przegląd wydawnictw (okł. str. III)

Radioamator 1960/10

Radioamator, październik 1960r., rok X, Nr 10

  • Z kraju i zagranicy (289)
  • Transformatory głośnikowe cz. I (290)
  • Układy odbiorcze z tranzystorami typu OC-44 i OC-45 (294)
  • Dni Książki i Prasy Technicznej (295)
  • O obwodach magnetycznych (296)
  • Kącik dla początkujących radioamatorów - pogadanka 5 (302)
  • Vademecum Teleelektryka (302)
  • Przegląd schematów:
    • odbiornik telewizyjny FAVORIT (303)
  • Radiologia (306)
  • Rozchodzenie się fal metrowych (UKF) cz. II (309)
  • II Centralne Zawody Krótkofalarskie "Łowy na lisa" (311)
  • O pracy radioklubów LPŻ Województwa Zielonogórskiego (312)
  • Z prasy zagranicznej:
    - Dobre odtwarzanie basów (313)
  • Porady (315)
  • Zestawienie odpowiadających sobie lamp odbiorczych (316)
  • W fabryce lamp oscyloskopowych (318)
  • Wykaz czynnych placówek handlowo - usługowych ZURiT (320)
  • Kącik filatelistyczny (320)
  • Przegląd wydawnictw (okł. str. III)
  • Nowe książki (okł. str. III)
  • Odpowiedzi redakcji (okł. str. IV)